ریاضیات در دوره آل بویه

آل بویه سلسله اسلامی با خصوصیات برجسته ایرانی - شیعی که در دوره بین عصر عباسیان و سلجوقیان در غرب ایران و در عراق حکومت کردند. این سلسله با اصالت دیلمی توسط سه پسر بویه (علی حسن و (احمد در سال ۳۲۲ ه.ق/۹۳۳م تاسیس و در سال ۴۴۸ه.ق/۱۰۵۵م توسط آل کاکویه غزنویان و سلجوقیان منقرض شدند این دولت به سبب یکپارچه سازی و اتحاد در سرزمینهای تحت حکومتشان دارای اهمیت بسزایی در زمینه های مختلف تمدنی هستند. رویکرد حاکمان این دولت به توسعه علوم در شاخههای مختلف متاثر از رواداری مذهبی و عقل گرایی حاکمان شیعه آن و در ادامه ایجاد فضای باز علمی منجر به توسعه و تولید علوم بویژه علوم عقلی گردید. در این پژوهش با روشی توصیفی-تحلیلی و استفاده از منابع تاریخ علم و تاریخهای عمومی از طریق مطالعه کتابخانه ای به این پرسش اصلی پاسخ داده شده است که وضعیت دانش ریاضی در عصر آل بویه چگونه بود؟ نتایج تحقیق حاکی از آن است که ریاضیدانان عصر آل بویه چهرههای جهانی تاثیر گذار در روند تکامل دانش ریاضی در عصر خود و برای آیندگان بودند.

کلیدواژه ها:

آل بویه ، حساب ، جبر ، هندسه ، نجوم