حاشیه نشینی بافتهای ناکارآمد و فرسوده شهری

سکونتگاه های غیررسمی و بافت های فرسوده به عنوان نقاط بحرانی در ساختار شهرهای ایران با چالش های گسترده ای در حوزه ایمنی زیرساخت و مواجهه با بحران ها به شمار می آیند. این مناطق به علت فرسودگی سازه ها، تراکم بالای جمعیت و نبود سیستم های امدادی موثر در برابر بلایای طبیعی و انسان ساخت از جمله، زلزله، آتش سوزی و سیل به شدت آسیب پذیرند. در این مقاله با استفاده از رویکرد تاب آوری شهری و بهره گیری از استانداردهای بین المللی مانند NFPA و دستورالعمل های FEMA، راهکارهایی برای ایمن سازی این مناطق ارائه شده است. مطالعه موردی بافت اطراف حرم امام رضا (ع) به عنوان نمونه ای از مناطق پرریسک بررسی شده و بر اساس یافته ها، مدل پیشنهادی برای افزایش تاب آوری و کاهش خسارت های جانی و مالی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، سکونتگاه غیررسمی ، تاب آوری ، مدیریت بحران ، ایمنی ، شهری ، FEMA ، NFPA ، پناهگاه اضطراری