مطالعه تطبیقی ضرورت حفظ میراث فرهنگی و تاریخی (معاصر) با بیانه دوم گام انقلاب

میراث تاریخی و فرهنگی هر کشوری نشان دهنده ی هویت و تمدن ملت همان کشور می باشد. این مسئله تا آن جایی حائز اهمیت است که برخی از تاریخدانان و جامعه شناسان گفته اند که آثار تاریخی و فرهنگی هر کشوری، شناسنامه و هویت ملی ملت همان کشور است. کشور ایران نیز بواسطه ی قدمت طولانی مدتی که دارد سرشار از آثار تاریخی و فرهنگی بسیاری می باشد که هر کدام از این آثار به صورت جداگانه بیانگر سرگذشت پیشینیان و نحوه ی زندگی آنها می باشد. به جهت اهمیتی که این نوع از اموال دارند در زمینه ی بین الملل نیز، اقداماتی برای حمایت نمودن از این آثار وضع گردیده است که در قالب کنوانسیون های بین المللی رخ نمایی کرده است. اما توجه جامعه ی جهانی نسبت به حفاظت و نگهداری از این میراث گران بها در زمانی بیشتر جلب شد که گروههای تروریستی مثل داعش برای تصرف کشورهای دیگر اقدام به تخریب نمودن و از بین بردن آثار تاریخی و فرهنگی کشورهایی که با آن در حال جنگ و درگیری بودند بالخصوص کشور سوریه نمود. پژوهش مذکور نیز با هدف بررسی تطبیقی تخریب میراث فرهنگی و تاریخی در نظام حقوق کیفری ایران و اسناد بین الملل گردآوری شده است به همین منظور، پژوهش مطروحه را به روش تحلیلی – توصیفی و با استفاده از ابزار کتابخانه ای فراهم آورده ایم.

کلیدواژه ها:

تخریب ، میراث فرهنگی ، میراث تاریخی ، نظام حقوق کیفری ایران ، اسناد بین الملل