تحلیل مصرف سوخت در صنعت سیمان ایران و جهان با رویکرد زیست محیطی

حکایت صنعت سیمان به عنوان یکی از پرمصرف ترین صنایع انرژی و از مهم ترین منابع انتشار دی اکسید کربن، سالانه حدود ۷-۸ از انتشار جهانی گازهای گلخانه ای را به خود اختصاص می دهد. این پژوهش با هدف تحلیل مصرف سوخت و انتشار CO۲ در صنعت سیمان ایران و جهان با رویکرد زیست محیطی انجام شد. در این مطالعه، با مرور نظام مند منابع علمی اخیر و استفاده از داده های کمی معتبر وضعیت کنونی مصرف انرژی و انتشار CO۲ در ایران و مقایسه آن با میانگین جهانی بررسی شد. نتایج نشان داد که شدت مصرف انرژی در صنعت سیمان ایران حدود ۳۰٪ بالاتر از میانگین جهانی است و بیش از ۶۰ انتشار CO۲ ناشی از فرآیند کلسیناسیون است. مدل سازی پویایی سیستم ها نشان داد که ترکیب سیاست های صرفه جویی، انرژی جایگزینی کلینکر با مواد مکمل سیمانی (SCMs)، استفاده از سوخت های جایگزین بازیافت گرمای، اتلافی و به کارگیری فناوری های جذب و ذخیره کربن (CCUS) می تواند در بهترین سناریو تا ۲۹ مصرف گاز طبیعی، ۲۱ مصرف فبرق، و ۲۲ انتشار CO۲ را کاهش دهد. یافته ها حاکی از آن است که گذار به یک صنعت سیمان پایدار نیازمند تحول فناورانه، اصلاحات سیاستی و سرمایه گذاری در فناوری های کم کربن است. این امر تنها در صورت همسویی با اهداف توسعه پایدار (SDG) و اجرای سیاست های حمایتی موثر امکان پذیر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

صنعت سیمان ، مصرف انرژی ، انتشار CO۲ ، پویایی سیستم ها ، مواد مکمل سیمانی (SCMs) ، فناوری CCUS