شناسایی و ارزیابی مناطق مناسب برای احداث نیروگاههای خورشیدی در استان فارس با استفاده از روشهای تصمیم گیری چند معیاره و سیستمهای اطلاعات جغرافیایی

این تحقیق به منظور شناسایی مناطق مستعد برای احداث نیروگاههای خورشیدی در استان فارس با استفاده از رویکرد ترکیبی MCDM و GIS انجام شد. در این تحقیق نه معیار موثر شامل پتانسیل فتوولتائیک، دما، بارش، فاصله از مراکز شهری، شیب، فاصله از راهها، فاصله از گسلها، فاصله از مناطق حفاظت شده و ارتفاع انتخاب شد. نتایج نشان داد که پتانسیل فتوولتائیک به عنوان مهمترین معیار شناخته شد و معیار ارتفاع تاثیر کمتری داشت. همچنین مناطق شمالی و شمال شرقی استان فارس به دلیل تابش بیشتر و موقعیت جغرافیایی مناسب پتانسیل بالاتری برای احداث نیروگاههای خورشیدی داشتند. با استفاده از روشهای تصمیم گیری چند معیاره مانند تاپسیس و سوارا، نقشه تناسب اراضی تهیه شد که نشان داد ۴۵ درصد از مساحت استان در کلاس تناسب زیاد قرار دارد. این تحقیق تاکید دارد بر اهمیت استفاده از مدلهای ترکیبی GIS و MCDM برای مکانیابی بهینه نیروگاههای خورشیدی و کاهش تاثیرات منفی آن بر محیط زیست انسانی و طبیعی. این نتایج میتواند مبنای برنامه ریزیهای آتی برای توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در استان فارس باشد و به حفاظت از منابع طبیعی و بهبود کیفیت زندگی انسانها کمک کند.

کلیدواژه ها:

مکان یابی نیروگاه خورشیدی ، روشهای تصمیم گیری چند معیاره (MCDM) ، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، ارزیابی تناسب اراضی