راهکارهایی برای افزایش ترجیحات منظر طبیعی

معماری منظر پاسخ فضایی و ساختاری به نیازهای انسان با ارتقای کیفی فضای ادراکی به محیط ویژگیهای مهمی میبخشد. طراح منظر با ایجاد، شرایطی ارتباط و انتقال معانی موجود در فضا را به بیشترین حد میرساند و ضمن پویایی و غنابخشی به شرایط ادراکی و به ویژه رفتاری زمینه ساز لذت و نشاط در انسان می شود. مردم در رفتار و عکس العملهای رفتاری - ادراکی خود محیطهایی را ترجیح میدهند که در آنها بین نظم و شرایط خود به خودی، دامنه ای از تقارن، تعادل و تعامل وجود داشته باشد. مناظر موجب تحریک احساسات، معانی و مفاهیم منحصر به فردی می شوند. نتایج حاکی از آنست که راهکارهای مهم برای افزایش ترجیحات طبیعی شامل ایجاد سطوح منسجم با تعیین مرز و بافت، کاشت درختان، ایجاد مناظر آبی، تقویت رازآمیزی، ایجاد بعد سوم گشایش و فضای برای ورود، تقسیم مناظر وسیع، طراحی فضاهای محصور، تقویت تجربه های بصری و حسی، ایجاد فضاهای متنوع در منظر است. این یافته ها باید به طور خاص در پروژه های منظر که بر افزایش کیفیت بصری تمرکز دارند مورد توجه قرار گیرند. به طور کلی، ترجیحات چشم انداز طبیعی در معماری منظر ایجاد فضاهایی در فضای باز است که نه تنها از نظر زیبایی شناختی دلپذیر بلکه عملکردی پایدار و حمایت کننده از رفاه انسان هستند.

کلیدواژه ها:

منظر طبیعی ، ترجیحات منظر طبیعی ، عناصر طراحی ، نظریه ترجیحات منظر ، مطلوب