بازخوانی رفتار جهانگردان در عصر: پسامدرن تعامل فرهنگی، سوگیریهای ادراکی و تطبیق میان فرهنگی در گردشگری بین المللی

عصر پسامدرن با ویژگی هایی چون شکاکیت نسبت به روایت های کلان، تکثرگرایی و تمرکز بر تجربه فردی، تغییرات عمیقی در چشم انداز گردشگری ایجاد کرده است. این مقاله به بررسی جامع رفتار جهانگردان در عصر پسامدرن می پردازد و بر سه محور اصلی تمرکز دارد: تعامل فرهنگی و چالش های آن، سوگیری های ادراکی تاثیرگذار بر تصمیم گیری، جهانگردان و مدل ها و راهبردهای تطبیق میان فرهنگی. تحلیل ها نشان می دهد که جهانگرد پسامدرن در پارادوکس اصالت و فراواقعیت حرکت می کند و فناوری نقش دوگانه ای در توانمندسازی و در عین حال ایجاد توهم در تجربیات او ایفا می کند. همچنین، سوگیری های شناختی در تمام مراحل سفر تاثیر گذارند و پلتفرم های دیجیتال این سوگیری ها را تشدید می کنند. فرآیند تطبیق میان فرهنگی در گردشگری کوتاه مدت، علی رغم شتاب یافتن، اغلب سطحی باقی می ماند. این پژوهش پیامدهای نظری و عملی مهمی را برای محققان و دست اندرکاران صنعت گردشگری مطرح می کند و بر لزوم توسعه رویکردهای پایدار اخلاقی و مبتنی بر هوش فرهنگی برای ارتقای تجربیات جهانگردی و حفظ یکپارچگی فرهنگی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رفتار ، جهانگردان عصر پسامدرن ، تعامل فرهنگی ، سوگیری های ادراکی ، گردشگری بین المللی