غنای حسی در اقامتگاه پایدار بوم گردی (نمونه موردی اقامتگاه بوم گردی برای روستای قدمگاه آذر شهر)

این مقاله پژوهشی در نظر دارد مفاهیم سنتی و نوظهور در اقامتگاههای بوم گردی پایدار در جهان و ایران را نشان داده و پتانسیل گردشگری روستای قدمگاه یا بادامیار آذر شهر را که مکان شکل گیری یک معبد تاریخی ۵۰۰۰ ساله بوده و از کاربری های باستانی مانند پناهگاه معبد مهرپرستی و آتشکده در دوره ساسانی گرفته تا کاربریهای روز مانند؛ تکیه گاه درویشان و عارفان و در نهایت، مسجد) با ایجاد نقشی روبه قبله در داخل قدمگاه (را پذیرا بوده معرفی نماید از آنجایی که امروزه بحث پایداری در تمامی جوانب زندگی بشر علی الخصوص در بحث میراث فرهنگی و گردشگری به عنوان مولفه نجاتبخش محیط طبیعی و انسان ساخت مطرح میشود و از طرفی حیات بازارهای گردشگری جهانی و بازار گردشگری ایران در سالهای اخیر منتج به ظهور مفهوم بومگردشگری شده است این جستار در صدد است مباحث فضا و خاطره و غنای حسی در اقامتگاه های بومگردی پایدار را که با توجه به مقصد بازدیدکنندگان در همزمانی طبیعت و حس و حال تاریخی موفق تر عمل می نماید در نمونه های موردی بررسی نماید متدولوژی پژوهش از طریق مطالعات کتابخانهای و مشاهدات میدانی صورت گرفته است و هدف از این مطالعه باتوجه به مطالعات موردی نمونههای موفق جهانی و ایرانی تعریف و باز اندیشی در اصول اساسی بومگردشگری، اکو معماری و اکو شهرسازی برای توسعه مناطق روستایی است اقدامات جهانی در این رابطه در قرن بیست و یکم به بیش از هزاران نمونه میرسد این در حالی است که روستاهای ایران نیز همچون،شهرها مملو از فرصتهای جدید و کشف نشده هستند. این جستار به ارائه طرح پیشنهادی یک اقامتگاه ۲۰ اتاقه به همراه فضاهای خدماتی با استانداردهای بالا و فضاهای مجهز به تجهیزات AR و VR برای بهره گیری بیشتر از منابع اطلاعاتی و گردشگری روستاهای آذربایجان شرقی خواهد انجامید.

کلیدواژه ها:

بوم گردی ، بوم گردشگری ، نمونه های جهانی و ایرانی بوم گردی ، مصالح بومی ، غنای حسی