بررسی طراحی مراکز ترک اعتیاد با تاکید بر نقش فضا در بهبود و توانمندسازی، تلفیق معنا طبیعت و کارکرد مطالعه موردی: لوتوس

گسترش آسیبهای اجتماعی و افزایش شمار افراد مبتلا به اعتیاد نقش معماری در طراحی محیطهای درمانی و تاثیر آن در فرآیند بهبود و بازتوانی بیماران را بیش از پیش پررنگتر مینماید. هدف اصلی از این پژوهش؛ طراحی مرکز رهایی از اعتیاد با تمرکز بر توانمندسازی فرد و فراهم سازی بستر مناسب برای بازگشت موفق او به جامعه میباشد به عبارتی هدف خلق فضاییست که نه تنها عملکرد درمانی داشته بلکه به لحاظ،روانی احساسی و اجتماعی نیز حمایتگر فرد باشد طراحی انسان محور و طبیعت گرا آشتی انسان با طبیعت و استفاده از عناصر طبیعی همچون نور،طبیعی حضور آب در فضا حس حضور در فضاهای باز طراحی ساختارهای معنادار و وارد نمودن مفهوم به ساختار و معماری بنا میتواند اثرات مثبتی بر روند ترک اعتیاد کاهش،اضطراب افزایش حس کنترل و تقویت هویت فردی داشته باشد این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی صورت پذیرفته و جمع آوری اطلاعات،آن از مطالعات،اسنادی کتابخانه ای و بررسی پژوهشهای پیشین در این زمینه انجام شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که تلفیق معنا طبیعت و کارکرد در طراحی این گونه بناها می تواند فرآیند ترک اعتیاد را از یک تجربه صرفا،بالینی به یک مسیر بازآفرینی زندگی تبدیل نماید.

کلیدواژه ها:

مراکز ترک اعتیاد ، طراحی محیطی ، توانمندسازی ، طبیعت ، معنا ، لوتوس