ارزیابی نقش پیاده راه شهری بر احساس تعلق شهروندان (موردی: پیاده راه رشت)

ایجاد فضایی شهری که انسان بتواند یک پیوند عاطفی و عقلی با آن مکان ایجاد کند، موجب شکل گیری احساس تعلق به مکان در افراد می شود که تجربه حضور در آن فضا برایش تبدیل به یک احساس خوب و خاطرانگیز می شود. حضور پذیری افراد در پیاده راه های شهری نشان از موفقیت طراحی و برنامه ریزی شهری آن پیاده راه است و این امر از طریق ایجاد حس تعلق به مکان در افراد میسر می شود. هدف مقاله حاضر ارزیابی عوامل موثر بر ایجاد احساس تعلق افراد در پیاده راه شهری است. به منظور ارزیابی معیارهای به دست آمده، به بررسی یک پیاده راه در شهر رشت پرداختیم. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده که با استفاده از پیمایش صورت گرفت. بدین منظور پرسشنامه ای براساس متغیرهای حس تعلق به مکان تدوین شد و بین ۳۸۴ نفر از افراد در پیاده راه رشت به صورت تصادفی پخش شد. سپس با وزن دهی به هر متغیر، به تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS پرداخته شد. نتایج تحقیق نشان می دهد که عوامل اجتماعی بیشترین تاثیر را در ایجاد حس تعلق به افراد در پیاده راه رشت داشته اند.

کلیدواژه ها:

پیاده راه ، حس تعلق به مکان ، حضور پذیری