معماری درمانی با تاکید بر رویکرد:بیوفیلیک تحلیل تطبیقی

معماری درمانی به عنوان یکی از شاخه های نوین طراحی محیط با هدف بهبود سلامت جسمی و روانی، کاربران به ویژه بیماران و کادر درمان، شکل گرفته است. در این میان معماری بیوفیلیک به عنوان رویکردی مبتنی بر پیوند انسان با طبیعت، نقش برجسته ای در ارتقاء کیفیت فضاهای درمانی ایفا می کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و تحلیل نمونه های موردی، به بررسی تاثیر مولفه های بیوفیلیک در فضاهای درمانی می پردازد. دو نمونه موردی شامل بیمارستان Khoo Teck Puat در سنگاپور و مرکز درمان ناباروری رویان در تهران از منظر اصول بیوفیلیک تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که تلفیق معماری بیوفیلیک با فضاهای درمانی نه تنها موجب ارتقای سلامت محیطی می شود بلکه در ارتقاء تجربه، کاربر، کاهش مصرف انرژی و افزایش حس تعلق فضایی نیز نقش موثری دارد.

کلیدواژه ها:

معماری درمانی ، معماری ، بیوفیلیک ، طراحی ، پایداری ، سلامت روان ، محیط طبیعی