معماری برای مشاغل خانگی: الگوها و الزامات مجاورت، ادغام و طراحی فضای کار و زندگی

ترکیب فضای کار و زندگی در قالب مشاغل خانگی یکی از روندهای رو به رشد در ساختارهای شهری و مسکونی معاصر است که نیازمند رویکردی معماری طراحی جامع برای پاسخگویی به نیازهای عملکردی روانی و اجتماعی هر دو حوزه است. این پژوهش با هدف تحلیل الگوهای مجاورت و ادغام فضای کار و زندگی و بررسی الزامات طراحی این فضاها به روش مرور نظام مند ادبیات و تحلیل تطبیقی تجربیات جهانی انجام شده است. نتایج نشان میدهد طراحی موثر این فضاها مستلزم تفکیک دقیق حوزههای کاری و خانوادگی، مدیریت بهینه زمان و مکان برای کاهش تداخل نقشها، و حفظ حریم خصوصی است. همچنین تامین زیرساختهای فنی استاندارد مانند نورپردازی، تهویه، سیم کشی و فناوریهای ارتباطی از الزامات حیاتی به شمار میرود. انعطاف پذیری طراحی که امکان تغییر نسبی نسبت کار به زندگی را فراهم کند از دیگر مولفههای کلیدی است. علاوه بر این، سیاستها و حمایتهای نهادی نقش مهمی در تسهیل توسعه کسب و کارهای خانگی و ایجاد فضاهای کار زندگی پایدار دارند. یافته ها حاکی از آن است که بهسازی زیرساختهای کالبدی و فضای شهری میتواند به رشد مشاغل خانگی و ارتقاء کیفیت زندگی کمک کند. در نهایت، این تحقیق با ارائه راهکارهای طراحی و مدیریتی مبتنی بر تعاملات فضای فیزیکی، رفتار انسانی و فرهنگ، خانوادگی زمینه بهبود عملکرد کسب و کارهای خانگی و ارتقاء کیفیت زندگی را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

معماری ، مشاغل خانگی ، کار زندگی ، ادغام فضای کار و زندگی ، طراحی فضای کار و زندگی