تاثیر الگوی فضای شهری بارکد استایل بر نورگیری ساختمانهای میان مرتبه: چالشها و راهکارها

الگوی فضایی بارکد استایل متشکل از چیدمان خطی و تکراری بلوکهای ساختمانی به منظور بهره وری حداکثری از زمین در شهرهای متراکمی چون تهران کاربرد دارد. اگرچه این الگو حائز منافع اقتصادی و زیبایی شناختی است، لیکن مشکلات عمده ای در تامین کافی نور طبیعی برای ساختمانهای میان مرتبه (۴-۱۰ طبقه) ایجاد می نماید. نور طبیعی به عنوان عاملی تعیین کننده در کاهش مصرف انرژی، ارتقای سلامت ساکنان و بهبود کیفیت زندگی در این چیدمان به دلیل پدیده سایه اندازی نسبت بالای ارتفاع به عرض معبر (HW) و عمق زیاد پلان ها با محدودیت های جدی مواجه می شود. این پژوهش، با استناد به منابع علمی معتبر داخلی و خارجی و از طریق مرور نظام مند ادبیات، تحلیل نمونه های موردی و شبیه سازی های نوری موانع اصلی نظیر سایه اندازی ناشی از تراکم نسبت نامناسب HW و محدودیت های پلان های عمیق را مورد واکاوی قرار داده و راهکارهای بهبود نظیر بهینه سازی جهت گیری استفاده از چاه های نور و مصالح بازتابنده را پیشنهاد می دهد. یافته ها حاکی از کاهش محسوس نورگیری طبقات پایین تر بوده و موید تاثیر مثبت راهکارهای ارائه شده می باشد. هدف ارائه راهنمایی عملیاتی به برنامه ریزان و معماران برای ایجاد محیط های شهری پایدارتر با اولویت دهی به نور طبیعی از طریق طراحی نوآورانه و بازبینی ضوابط شهرسازی است. پژوهش همچنین ضرورت مطالعات آتی در مدل سازی پیشرفته نور و تدوین استانداردهای تخصصی شهرسازی را برای تحقق تعادل بین تراکم و دسترسی به نور طبیعی متذکر می شود.

کلیدواژه ها:

الگوی فضای شهری بارکد استایل ، نور ، روز ، ساختمانهای میان مرتبه