نقش معماری پایدار و ساختمانهای هوشمند در ارتقای بهداشت و سلامت محیط مدارس ابتدایی

محیط فیزیکی مدارس نقش حیاتی در سلامت جسمی و روانی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله مروری به بررسی نقش معماری پایدار و ساختمانهای هوشمند در ارتقای بهداشت و سلامت محیط مدارس ابتدایی می پردازد. روش شناسی این مطالعه شامل جستجوی سیستماتیک در پایگاه های داده SID، Scopus، PubMed و Google Scholar برای مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ بود که از میان ۴۲ مقاله مرتبط ۲۵ مورد برای تحلیل انتخاب شدند. یافته ها نشان می دهند که معماری پایدار با کاهش مصرف منابع، استفاده از مصالح دوستدار محیط زیست و بهینه سازی نور طبیعی و تهویه به بهبود کیفیت هوای داخلی و کاهش آلاینده ها کمک می کند. همچنین ساختمانهای هوشمند با مدیریت خودکار سیستم های روشنایی، تهویه و دما، فضایی سالم تر و کارآمدتر را فراهم می آورند. این عوامل به طور مستقیم بر سلامت جسمی، کاهش بیماری های تنفسی و آلرژی، سلامت روانی، اضطراب و افزایش تمرکز و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت دارند. نتیجه گیری می شود که تلفیق اصول معماری پایدار و فناوری ساختمانهای هوشمند، راهکاری عملی و موثر برای ایجاد محیط های آموزشی سالم تر و پایدارتر است که باید در برنامه ریزی های توسعه فضاهای آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، ساختمان هوشمند ، مدارس ابتدایی ، بهداشت ، محیط ، کیفیت هوا ، نور طبیعی ، سلامت دانش آموزان