تعامل انسان و فضا: بررسی مفهوم معماری به مثابه بدنی دوم با رویکرد پدیدارشناسی

معماری به عنوان هنری چند حسی و فضا محور بیش از آنکه به خلق فرمهای بصری محدود شود، در تعامل پیچیده ای با بدن انسان قرار دارد. این پژوهش با رویکرد، پدیدارشناسانه مفهوم »معماری به مثابه بدنی دوم را به منظور تحلیل رابطه ی حسی روانی و فیزیکی انسان با فضا مورد بررسی قرار میدهد. هدف این تحقیق، ارائه درکی عمیق تر از نحوه ی تاثیر کیفیتهای حسی فضا ا بر تجربه ی انسانی و ارتقای حس تعلق به مکان است. با بررسی نظریه های معماران برجسته ای همچون پیتر زومتور و استیون هال و تحلیل تطبیقی معماری سنتی، ایران این مقاله راهکارهایی برای طراحی فضاهای انسانی تر و باکیفیت تر ارائه میدهد.

کلیدواژه ها:

پدیدارشناسی معماری ، تجربه ، فضایی بدن ، انسان ، حواس پنجگانه ، معماری انسانی محور ، فضای شاعرانه