نمادپردازی شکلی عددی در مقابر اسلامی ایرانی

معماری اسلامی ایرانی- همواره آینه ای از باورهای دینی، عرفانی و فلسفی جامعه بوده است. یکی از جلوه های بارز این بازتاب، نمادپردازی عددی و شکلی در معماری مقابر است؛ فضاهایی که علاوه بر کارکرد آیینی و یادمانی، نقشی اساسی در انتقال مفاهیم معنوی ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل نمادهای عددی و شکلی در مقابر اسلامی ایرانی با روشی توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر منابع اسنادی انجام شده است. در این تحقیق با بررسی نمونه های تاریخی از دوره هخامنشی تا پهلوی، سیر تحول به کارگیری نمادهایی چون دایره، مربع، شمسه و اعدادی مهم مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که این نمادها علاوه بر زیبایی شناسی، حامل مفاهیمی چون وحدت الهی، تعادل، کیهانی، جاودانگی و کمال هستند و در دوره صفوی به اوج کاربرد و معنا رسیده اند. این پژوهش نشان می دهد که تلفیق حکمت، معنا و فرم در معماری آرامگاه ها، نقش مهمی در ایجاد فضاهایی تامل برانگیز و روحانی دارد.

کلیدواژه ها:

نمادپردازی ، معماری اسلامی - ایرانی ، مقابر ، نمادشکلی ، نماد عددی