نقش معماری در درمان بیماری مولتیپل اسکلروزیس(ام اس)

بیماری مولتیپل اسکلروزیس ام اس یکی از شایعترین بیماریهای خود ایمنی است که سیستم عصبی مرکزی را تحت تاثیر قرار میدهد. این بیماری علاوه بر مشکلات جسمی مانند ضعف عضلانی، اختلال در تعادل، کاهش دید و خستگی شدید، موجب مشکلات روانی متعددی نظیر اضطراب، افسردگی و استرس نیز میشود. با توجه به اینکه درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، اهمیت طراحی محیطی مناسب در کاهش علائم روانی و جسمی این بیماران بیشتر نمایان میشود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر عناصر محیطی شامل نور، طبیعی، رنگ، حضور طبیعت، تعاملات اجتماعی و معماری داخلی در کاهش میزان استرس، افسردگی و خستگی بیماران ام اس انجام شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که طراحی مطلوب محیط، شامل بهره گیری از نور مناسب، انتخاب رنگهای آرامش بخش، استفاده از فضای سبز و پنجره های بزرگ، ایجاد فضاهای تعامل اجتماعی و بهره گیری از معماری شفابخش تاثیر چشمگیری در بهبود کیفیت زندگی بیماران دارد. یافته ها همچنین نشان میدهد که رویکردهای معماری هوشمندانه میتوانند به تنظیم ریتم شبانه روزی بدن بیماران کمک کرده و از طریق کنترل ملاتونین بر وضعیت خلق و خو تاثیر بگذارند و شرایط درمانی مناسبی برای بیماران فراهم آورند. این مطالعه بر اهمیت توجه به رویکردهای محیطی در طراحی مراکز درمانی تاکید کرده و پیشنهاداتی جهت بهینه سازی فضاهای درمانی و زیستی بیماران ام اس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مولتیپل اسکلروزیس ام اس ، معماری شفابخش ، طراحی محیط درمانی ، تاثیر طبیعت بر سلامت روان