مطالعه تطبیقی فضاسازی در معماری و سینما با نگاهی به فیلم سینمایی "هامون" اثر داریوش مهرجویی

سینما و معماری به عنوان دو هنر بنیادین در شکل دهی تجربه انسانی و تاثیرگذاری بر جامعه نقش مهمی دارند. فضاسازی در سینما، به طراحی صحنه، استفاده از نور و رنگ و ترکیب عناصر بصری مربوط می شود در حالی که در معماری، فضاسازی به طراحی فضاهای داخلی و خارجی بر اساس نیازهای عملکردی و زیبایی شناسی معطوف است. این مقاله به بررسی تطبیقی فضاسازی در این دو حوزه و نحوه تاثیرگذاری هر یک از این هنرها بر ذهنیت مخاطب و جامعه و همچنین نحوه تعامل آنها با یکدیگر می پردازد و نشان می دهد که چگونه هر یک از آنها با خلق فضاهای خاص می توانند عواطف، هویت اجتماعی و فرهنگی را تعبیر و تفسیر کنند. با نگاهی به فیلم سینمایی "هامون" اثر داریوش مهرجویی، این مقاله عمیقا به تحلیل فضاسازی های موجود در این فیلم می پردازد و تاثیر آن بر درک شخصیت ها و داستان را مورد بررسی قرار می دهد. تحلیل فضاهای متعدد در فیلم "هامون" که فضاهایی متضاد از تنهایی و افکار درونی شخصیت اصلی را به نمایش می گذارد نشان می دهد که چگونه می توان با طراحی موثر احساسات و مفاهیم عمیق انسانی را تجسم کرد.

کلیدواژه ها:

معماری ، سینما ، فضاسازی ، فضای رویداد ، تعاملات اجتماعی ، معماری شفاف ، هامون