تحلیل تدابیر معماری پایدار در مسکن اواخر قاجار کرمانشاه

در این پژوهش تدابیر معماری پایدار در مسکن اواخر دوره قاجار در شهر کرمانشاه مورد تحلیل قرار گرفت. هدف، شناسایی و بررسی عناصر و راهکارهایی بود که در معماری آن دوره به منظور هماهنگی با اقلیم، کاهش مصرف انرژی و بهره گیری از منابع طبیعی به کار گرفته شده بودند. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و بر پایه مطالعات میدانی، بررسی نمونه های موردی و منابع کتابخانه ای انجام گرفت. نمونه های مورد بررسی شامل خانه های تاریخی نظیر خانه خواجه باروخ، معین الکتاب، فیض مهدوی و سوری بودند. یافته های پژوهش نشان دادند که طراحی حیاط مرکزی، بهره گیری از مصالح بومی، استفاده از بادگیرها، ایوان ها و سایه اندازها، از جمله مهمترین تدابیر معماری پایدار در این بناها محسوب می شدند. در نهایت مشخص شد که معماری سنتی این دوره توانسته بود به طور هوشمندانه با شرایط اقلیمی منطقه تعامل برقرار کند و الگویی ارزشمند برای طراحی مسکن پایدار معاصر ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، خانه های قاجاری ، کرمانشاه ، اقلیم ، مصالح بومی