ارزیابی نقش فضاهای باز و نیمه باز در مجتمع های مسکونی بر شکل گیری رفتارهای جمعی

در سالهای اخیر با افزایش جمعیت شهری و گسترش ساخت مجتمع های مسکونی اهمیت فضاهای باز و نیمه باز به عنوان بستری برای تعاملات اجتماعی بیش از پیش مطرح شده است. این فضاها نقش موثری در تقویت حس تعلق، افزایش تعاملات همسایگی و شکل گیری رفتارهای جمعی ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیر کیفیت و چگونگی طراحی فضاهای باز و نیمه باز در مجتمع های مسکونی بر رفتارهای جمعی ساکنین انجام شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعات میدانی، مشاهده و پرسش نامه در نمونه های منتخب شهری انجام گرفته است. نتایج حاکی از آن است که عواملی چون دسترسی پذیری، سرزندگی، انعطاف پذیری فضایی و میزان پوشش گیاهی تاثیر مستقیم و معناداری بر افزایش مشارکت اجتماعی و شکل گیری رفتارهای جمعی دارند. بر این اساس، توجه به طراحی هدفمند این فضاها می تواند به تقویت انسجام اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی در سکونتگاه های شهری بینجامد.

کلیدواژه ها:

فضای باز ، فضای نیمه باز ، رفتارهای جمعی ، مجتمع مسکونی ، تعاملات اجتماعی ، کیفیت محیطی ، طراحی شهری