تاثیر اقلیم گرم و مرطوب دزفول بر شکل گیری معماری شوادان

معماری بومی مناطق مختلف ایران همواره پاسخی هوشمندانه به شرایط اقلیمی بوده است، دزفول شهری با اقلیم گرم و مرطوب، نمونه ای بارز از تطابق معماری با محیط طبیعی به شمار میرود. در این میان شوادان به عنوان فضای زیرزمینی خنک و سنتی، یکی از خلاقانه ترین پاسخهای معماری به چالشهای اقلیمی دزفول است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر شرایط اقلیمی خاص دزفول بر شکل گیری ساختار و کارکرد معماری شوادان انجام شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از منابع کتابخانه ای، مطالعات میدانی و تحلیلهای اقلیمی گردآوری شده است. نتایج نشان میدهد که عواملی چون دمای بالای تابستان، رطوبت زیاد و تابش شدید، آفتاب نقش تعیین کننده ای در پیدایش شوادان داشته اند. شوادانها با بهره گیری از عمق زمین، مصالح بومی و تهویه طبیعی، شرایط آسایش حرارتی را برای ساکنان فراهم کرده و نمونه ای از معماری پایدار و همساز با محیط محسوب میشوند. احیای اصول این نوع معماری میتواند در طراحی معاصر ساختمانها در مناطق گرم و مرطوب الهام بخش باشد.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، شوادان ، اقلیم گرم و مرطوب دزفول ، تهویه طبیعی ، معماری پایدار ، دانشگاه هنر اسلامی تبریز