تحلیل نظام مند مولفه های نفوذپذیری و حضورپذیری با هدف بهبود کنش های متقابل اجتماعی میان ساکنان مجتمع های مسکونی

با رشد شتابان شهرنشینی و افزایش پیچیدگی ساختارهای کالبدی مجتمع های مسکونی معاصر با چالش هایی جدی در کیفیت روابط اجتماعی و حضور فعال ساکنان در فضاهای جمعی مواجه اند. بسیاری از طرح های رایج، علیرغم تامین زیرساخت های فیزیکی در پاسخ به نیازهای اجتماعی دچار خلل می شوند و بهبود سرمایه اجتماعی ساکنان را به مخاطره می اندازند. پژوهش حاضر با تکیه بر اهمیت دوسویه نفوذپذیری فضایی توان، ورود دسترسی شمول و عدالت فضایی و “حضورپذیری مبتنی بر ادراک محیطی تعریف قلمرو آسایش سبزینگی و استانداردهای (طراحی) به عنوان دو مولفه کلیدی کنش های متقابل اجتماعی در فضاهای تعامل،پذیر به تحلیل نظام مند عوامل موثر بر تعاملات همسایگی می پردازد. در مسیر تحقق هدف، ابتدا با مرور نظام مند منابع علمی و سپس تحلیل داده ها از طریق کدگذاری فیش بن، ابعاد مختلف موثر بر تقویت یا تضعیف روابط اجتماعی استخراج و طبقه بندی شده است. نتایج نشان می دهد که دستیابی به زیست جمعی پویا و همدلانه نیازمند ارتقای کیفی این مولفه ها و توجه ویژه به نیازهای متنوع گروه های جمعیتی است. پژوهش به ارائه چارچوب تحلیلی و کاربردی می پردازد که می تواند راهنمای،طراحان سیاست گذاران و برنامه ریزان برای ارتقای مشارکت، حس تعلق و سرمایه اجتماعی در محیط های مسکونی کشور باشد.

کلیدواژه ها:

کنش های متقابل ، اجتماعی ، نفوذپذیری ، فضایی ، حضورپذیری ، عدالت ، فضایی ، فضاهای تعامل ، پذیر ، مجتمع مسکونی ، دانشگاه هنر اسلامی تبریز