رویکرد معمارانه در راستا ارتقا حس تعلق به مدرسه در دانش آموزان ایرانی

امروزه در سراسر دنیا مسئله آموزش و تحصیل مسئله ای بسیار مهم و حیاتی می باشد و به طور کلی در تمام کشورها آموزش در بستر مدرسه رخ می دهد. در ایران نیز از گذشته تا کنون آموزش به گونه ای تقریبا متفاوت رواج داشته ولی با گذشت زمان دستخوش تغییرات شده است. آموزش در مدارس بسته به فرهنگ موجود در هر جامعه متفاوت و دارای ارزش های مختلفی می باشد. همچنین معماری هر مدرسه نیز مانند دیگر بناهای موجود در هر جامعه تحت تاثیر فرهنگ جوامع بوده است. در مدارس ایرانی از دیرباز تا کنون فرهنگ و مفاهیم دینی تاثیر بسزایی در معماری و آموزش داشته اند. این در حالی است که نفوذ فرهنگ و آموزش های غربی تهدیدی برای فرهنگ اصیل ایرانی قرار گرفته است. از آنجا که تاثیر پذیری در سنین کودکی بسیار بیشتر از دیگر سنین می باشد، مدارس در این آموزش و تاثیر پذیری ها نقش حائز اهمیتی دارند. از این رو اهمیت این پژوهش در از بین بردن این شکاف فرهنگی و حفظ اصول ایرانی اسلامی مدارس ایران نمایان می گردد. علاوه بر این با فرض اینکه یکی از مولفه های حفظ این فرهنگ اصیل در مدارس حس تعلق و دلبستگی به مکان است، هدف از انجام این پژوهش ارتقای حس تعلق در دانش آموزان می باشد.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، اصالت ، فرهنگ ، حس تعلق ، ایران