مطالعه نقش مولفه های طراحی معماری در کاهش جرم و مصرف دخانیات در فضای دانشگاه اساس CPTED (مطالعه موردی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج و دانشگاه کردستان)

در هر زمان طراحان به شکلی از ابزارهای مختلف برای حل چالشهای موجود در مسیر طراحی بهره می برند که مبتنی مزیت ها و امکاناتی است که ایجاد می کنند. نگاه به طراحی معماری در هر دوره زمانی بسیار گسترده و دارای چالش های بسیار است، این چالش ها انقدر گسترده می گردد که گاها نیاز به بررسی پارامترهای در طراحی هستند. چالش مورد بررسی به عنوان یک عنصر اجتماعی در فضای آموزشی می تواند روندی مثبت را در طراحی فضاهای آموزشی ایجاد کرده و خود به عنوان ابزاری جدید در خلق فضاها مورد استفاده قرار گیرد. ناهنجاری های اجتماعی تاثیرات عمیقی بر سلامت روانی و جسمانی افراد دارند و احساس ناامنی و بی اعتمادی را در جامعه افزایش می دهند این ناهنجاری ها نه تنها به کاهش عملکرد افراد منجر می شوند بلکه زمینه ساز بروز آسیب های جدی نیز هستند. عواملی مانند فقر و نبود فضاهای عمومی مناسب نقش مهمی در بروز این مشکلات ایفا می کنند برای پیشگیری از ناهنجاری ها، شناسایی این عوامل و اصلاح محیط های اجتماعی ضروری است. بهبود شرایط زندگی و افزایش آگاهی عمومی می تواند به کاهش ناهنجاری ها و ارتقای سلامت اجتماعی کمک کند و در نهایت به ساخت جامعه ای سالمتر و پایدارتر منجر شود. در این مقاله به بررسی مزایا و معایب طراحی بر اساس اصول پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی در فضای های جرم خیز پرداخته می شود و اطلاعات پژوهش حاضر از طریق گردآوری اطلاعات کتابخانه ها و کتب موجود و مرتبط و دیگر مقالات و بررسی های میدانی می باشد.

کلیدواژه ها:

طراحی معماری ، جرم ، مصرف دخانیات ، CPTED