ویژگی های هندسی لوورهای بازشو در نمای یک ساختمان اداری

در دنیای معاصر، بهینه سازی مصرف انرژی و ارتقای آسایش بصری در ساختمان های اداری به یکی از اولویت های طراحی پایدار تبدیل شده است. سیستم های سایه انداز به عنوان راهکاری موثر در کنترل تابش خورشید، کاهش بار حرارتی و بهبود کیفیت نور روز، نقش مهمی در کاهش اثرات زیست محیطی و افزایش راحتی کاربران ایفا می کنند. با توجه به شرایط اقلیمی تهران و مصرف بالای انرژی در بخش ساختمان، استفاده از رویکردهای چند هدفه برای طراحی این سیستم ها ضروری به نظر می رسد. این پژوهش به شبیه سازی سیستم های سایه انداز در نماهای ساختمان های اداری با مطالعه موردی یک ساختمان در تهران می پردازد. هدف ایجاد چارچوبی برای تعیین بهترین پیکربندی سایه اندازها است که همزمان مصرف انرژی (EUI) را کاهش دهد، روشنایی مفید روز (UDI) را در بازه ۳۰۰ تا ۲۰۰۰ لوکس بهبود بخشد و احتمال خیرگی سالانه (DGP) را به حداقل برساند. این تحقیق بر پایه شبیه سازی کامپیوتری با استفاده از نرم افزارهای راینو، گرسهاپر و افزونه های هانی بی لیدی باگ و ردینس انجام شده است. ابتدا، متغیرهای طراحی شامل زاویه لوورها ۳۰ تا ۳۰ درجه، عمق لوورها ۵ تا ۲۵ سانتیمتر، تعداد لوورها ۱۴ تا ۱۸، فاصله از بازشو و جنس متریال (کروم، آلومینیوم، استیل) تعیین شدند. سپس، با تحلیل جامع تحقیقات موجود، معیارهای عملکرد شناسایی و شبیه سازی ها با داده های اقلیمی تهران انجام شد. بهترین حالت استخراج شد و نتایج کمی نشان داد که مصرف انرژی تا ۱۵ درصد (از حدود ۸۲۹۴ به ۷۶۱۴ کیلووات ساعت بر مترمربع) کاهش یافته، UDI تا ۵۰ درصد (از ۲۵.۸ درصد به ۶۸.۴ درصد) بهبود یافت و DGP در ۹۰ تا ۹۴ درصد سال به حداقل رسید. پیکربندی بهبودیافته شامل لوورهای آلومینیم با زاویه -۲۵ درجه در نمای جنوبی، عمق ۲۰ سانتیمتر و فاصله ۱۰ سانتیمتر از بازشو بود.

کلیدواژه ها:

شبیه سازی نور ، روشنایی مفید روز (UDI) ، خیرگی سالانه (DGP) ، مصرف انرژی (EUI)