بررسی تاثیر معماری بومی بر جذب گردشگران در مناطق روستایی

معماری بومی به عنوان بخشی از میراث فرهنگی و هویت جوامع محلی، نقش مهمی در توسعه گردشگری مناطق روستایی ایفا نماید. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر معماری بومی بر جذب گردشگران در مناطق روستایی و ارائه راهکارهای عملی برای بهره گیری بهینه از این ظرفیت انجام شده است. یافته ها نشان داد که معماری بومی از طریق شش مضمون سازمان دهنده شامل جذابیت معماری و فرهنگی، سازگاری با محیط طبیعی، کیفیت تجربه، اقامت، توسعه اقتصادی پایدار، حمایت جامعه محلی و توسعه زیرساخت ها بر جذب گردشگران تاثیر مثبت دارد. در مقابل چهار مضمون سازمان دهنده شامل موانع فرهنگی و آگاهی، ضعف در نگهداری و بازسازی، ضعف تبلیغات و بازاریابی، و کمبود زیرساخت های گردشگری به عنوان عوامل محدود کننده مطرح شدند. نتایج نشان داد که معماری بومی پتانسیل بالایی برای توسعه گردشگری پایدار داشته و قابلیت ایجاد درآمد، اشتغال و احیای اقتصادی مناطق روستایی را دارد. برای بهره گیری بهینه از این ظرفیت، ضروری است که موانع شناسایی شده از طریق ارتقای آگاهی عمومی، توسعه برنامه های تبلیغاتی، بهبود کیفیت نگهداری و بازسازی، و ایجاد تعادل میان حفظ اصالت و ارائه امکانات مدرن مرتفع گردد. مشارکت فعال جامعه محلی و حمایت دولت از طریق تدوین سیاست های مناسب عوامل کلیدی موفقیت در این حوزه محسوب شوند.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، گردشگری روستایی ، جذب گردشگران ، میراث فرهنگی