تحلیل میان رشته ای معماری سنتی ایران با رویکرد هوش مصنوعی و مدلسازی الگوریتمی

این پژوهش با هدف بررسی امکان استفاده از هوش مصنوعی در بازآفرینی معماری سنتی ایران، به تحلیل میان رشته ای این حوزه با رویکرد مدلسازی الگوریتمی می پردازد. معماری سنتی ایران با تکیه بر هندسه، ریاضیات و جلوه های بصری منحصر به فرد بستری مناسب برای الگوسازی هوش مصنوعی در تحلیل الگوهای معماری و آموزش شبکه های عصبی است. این پژوهش با بررسی نمونه هایی از معماری سنتی از جمله مسجد جامع یزد، مدرسه چهارباغ اصفهان و مسجد نصیرالملک، شیراز به دنبال کشف الگوهای پنهان ریاضی و فیزیکی مانند دنباله فیبوناچی، تقارن، فراکتال و تابع موج کوانتومی در این آثار است. روش شناسی پژوهش شامل مرور نظام مند ادبیات علمی موجود، تحلیل تطبیقی نمونه های معماری و استخراج الگوهای هندسی و ریاضی است. نتایج نشان می دهد که مفاهیم انتزاعی ریاضی و فیزیکی به طور قابل توجهی در ساختار و طراحی معماری سنتی ایران تجلی یافته اند و ابزارهای هوش مصنوعی می توانند در شناسایی، تحلیل و بازآفرینی این الگوها موثر باشند. با وجود این ظرفیت ها، چالش هایی نظیر کمبود داده های آموزشی مناسب، نیاز به بومی سازی مدل های هوش مصنوعی و نگرانی از تقلیل هویت فرهنگی در فرآیند دیجیتالیزاسیون وجود دارد. پژوهش های آتی باید به توسعه روش های نوآورانه برای تلفیق هوش مصنوعی با معماری سنتی و غلبه بر این چالش ها تمرکز کنند. این پژوهش به درک عمیق تر نقش هوش مصنوعی در حفظ و تداوم میراث معماری ایران کمک می کند و چارچوبی برای پژوهش های آتی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، معماری سنتی ، ایران ، مدلسازی الگوریتمی ، فراکتال ، تقارن