خوانش معماری ایران در دوره صدر اسلام با رویکرد بینامتنیت

معماری صدر اسلام در ایران دوره ای سرشار از تحولات و نوآوری های مهم در تاریخ معماری این سرزمین است. این دوره شاهد تلفیق سنت های معماری ساسانی با اصول و ارزش های اسلامی بود که منجر به شکل گیری سبک های جدید و منحصر به فردی در معماری ایران شد. در این میان بناهایی همچون مسجد تاریخانه دامغان، مسجد جامع فهرج و مسجد ایزدخواست نمونه های برجسته ای از این دوره هستند که با بررسی آن ها می توان به درکی عمیق تر از معماری صدر اسلام دست یافت. این تحقیق به بررسی خوانش معماری بناهای صدر اسلام در ایران بر اساس رویکرد بینامتنیت می پردازد. در این راستا به بررسی تاثیرات معماری پیشین، متون دینی، متون تاریخی و ادبی، مصالح و تکنیک های ساخت، تغییر عملکرد بناها و جنبه های فرهنگی و اجتماعی معماری این دوره پرداخته می شود. نتایج این تحقیق نشان می دهد که معماری صدر اسلام در ایران پدیده ای پیچیده و چندلایه است که تحت تاثیر عوامل مختلف فرهنگی، اجتماعی، تاریخی و دینی قرار داشته است.

کلیدواژه ها:

دوره صدر اسلام ، رویکرد بینامتنیت ، معماری ساسانی ، مصالح بوم آورد