طراحی دانشکده معماری در کرمانشاه با بهره گیری از هندسه ایرانی

در این پژوهش نقش هندسه ی ایرانی در ارتقاء کیفیت مکان در طراحی دانشکده های معماری مورد بررسی قرار گرفته است. در شرایطی که کیفیت فضاهای آموزشی می تواند بر فرآیند یادگیری و پرورش خلاقیت دانشجویان تاثیر بگذارد، توجه به عناصر کیفی و مولفه های معماری بومی به ویژه هندسه ی ایرانی می تواند رویکردی موثر در طراحی فضاهای آموزشی باشد. هدف این مقاله، شناخت تاثیر استفاده از هندسه ی ایرانی بر کیفیت مکان در طراحی دانشکده معماری است؛ به گونه ای که بتوان با استفاده از اصول، نظم، تناسب، مرکزیت، ریتم، تقارن و هندسه، مقدس به ایجاد محیطهایی الهام بخش، منسجم و با هویت کمک کرد. در راستای دستیابی به این، هدف ابتدا مفاهیم «کیفیت مکان» و «هندسه ی ایرانی» از منظر منابع نظری و مطالعات پیشین مورد بررسی قرار گرفت. سپس با تحلیل نمونه های معماری و بررسی مولفه های هندسی به کار رفته در فضاهای آموزشی، معماری، سعی شد تا ارتباط میان این عناصر و کیفیت مکان تبیین گردد. این تحقیق از نوع کاربردی و روش آن توصیفی تحلیلی است و با رویکرد کیفی انجام شده است. داده های لازم به صورت کتابخانه ای و اسنادی گردآوری شده اند. نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد که استفاده از هندسه ی ایرانی در طراحی دانشکده معماری نه تنها سبب ارتقاء کیفیت فضایی می شود بلکه می تواند در ایجاد حس، تعلق، آرامش روانی و تعامل بهتر کاربران با فضا موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

دانشکده معماری ، کیفیت مکان ، هندسه ایرانی ، کرمانشاه