زیبایی شناسی نمای برجهای مسکونی در بستر سیاستهای توسعه شهری دریاچه چیتگر

در دهه اخیر توسعه برجهای مسکونی بلندمرتبه در منطقه ۲۲، تهران به ویژه در محدوده پیرامونی دریاچه چیتگر به یکی از شاخص ترین جلوه های سیاستهای توسعه شهری تبدیل شده است. این پژوهش با هدف واکاوی ارتباط نظام مند میان سیاستهای توسعه کالبدی شهری و مولفه های زیبایی شناختی نمای برجهای بلندمرتبه در این محدوده، با استفاده از روش شناسی ترکیبی توصیفی تحلیلی انجام شده که شامل تحلیل اسناد سیاستی، مشاهدات میدانی نظام مند و ارزیابی کمی کیفی ۳۵ نمونه برج منتخب می باشد. یافته ها حاکی از آن است که سیاستهای آزادسازی ارتفاع و افزایش تراکم در سالهای اخیر منجر به تنزل کیفیت زیبایی شناختی نماها شده که این امر در قالب ساده سازی افراطی، طراحی تکرار الگوهای تیپیک، کاهش انسجام با زمینه شهری و تضعیف هویت محلی تجلی یافته است. این روند نه تنها خط آسمان منطقه را مخدوش نموده بلکه کیفیت ادراکی فضاهای عمومی را نیز تحت تاثیر قرار داده است. بر این اساس پژوهش حاضر راهکارهایی را در دو سطح طراحی معماری (شامل بهینه سازی ترکیب بندی، ارتقای کیفیت مصالح و توجه به اصول طراحی) و سیاست گذاری شهری (شامل بازنگری در ضوابط، تراکم، تقویت مکانیزم های نظارتی و تدوین دستورالعمل های طراحی زمینه گرا) ارائه نموده. این مطالعه تلاش دارد تا با ارائه تحلیلی چندسطحی درک بهتری از تاثیر سیاست های شهری بر سیمای معماری معاصر فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی نما ، سیاست توسعه شهری ، بلندمرتبه سازی