بررسی تنوع پذیری به عنوان یکی از مولفههای انعطاف پذیری در مسکن مبتنی بر استفاده از هوش مصنوعی

با رشد روزافزون جمعیت تغییرات سریع،اقلیمی و تحولات،اقتصادی سیستمهای سنتی و ایستا در طراحی مسکن دیگر قادر به پاسخگویی به نیازهای متغیر کاربران نیستند در این،میان انعطاف پذیری به عنوان یکی از راهکارهای کلیدی برای مواجهه با چالشهای نوظهور در حوزه مسکن مطرح می.شود یکی از مهمترین ابعاد انعطاف پذیری، مفهوم تنوع پذیری است که به امکان استفاده چند منظوره از فضاها در زمانهای مختلف بدون تغییرات ساختاری گسترده اشاره دارد. این پژوهش با تمرکز بر مفهوم تنوع پذیری به عنوان مولفهای اساسی از انعطاف پذیری در معماری مسکن، به بررسی نقش هوش مصنوعی در بهینه سازی عملکرد،فضاها ارتقاء کیفیت زندگی و پاسخگویی به نیازهای متنوع کاربران پرداخته است. روش تحقیق به صورت توصیفی- تحلیلی و کیفی بوده و از منابع کتابخانه ای و مقالات علمی برای تدوین مبانی نظری استفاده شده است. همچنین مطالعات پیشینه ای در حوزه هوش مصنوعی و طراحی مسکن انعطاف پذیر انجام شده است که به وضوح نشان دهنده تاثیر الگوریتمهای یادگیری ماشین در ارتقای کارایی فضاهای مسکونی است. در این پژوهش، به نقش کلیدی AI در پیشبینی رفتار،کاربران شبیه سازی مصرف انرژی و طراحی بهینه فضاهای چند عملکردی نیز پرداخته شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که با تلفیق مولفههای تنوع پذیری و ابزارهای هوش مصنوعی میتوان طرحهایی را ارائه داد که نه تنها در برابر تغییرات زمانی و عملکردی مقاوم باشند بلکه بتوانند شرایط زندگی،پویا انعطاف پذیر و پایدار را برای ساکنان فراهم آورند واژه های کلیدی انعطاف پذیری تنوع پذیری معماری،مسکن هوش مصنوعی طراحی تطبیقی فضاهای چند عملکردی

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری ، تنوع پذیری ، معماری ، مسکن ، هوش مصنوعی ، طراحی تطبیقی ، فضاهای چند عملکردی