میلیو تراپی اگزیستانسیال خلق محیطهای درمانگر برای شفا بیماران سرطانی

پژوهش حاضر مدلی با عنوان میلیو تراپی اگزیستانسیال را برای طراحی محیطهای درمانگر بیماران سرطانی ارائه می دهد که بر تلفیق روانشناسی اگزیستانسیال و معماری متمرکز است، هدف کاهش استرس و بهبود کیفیت زندگی بیماران از طریق طراحی محیطی است. روش پژوهش ترکیبی توصیفی بود که داده های کیفی از مصاحبه های نیمه ساختار یافته با ۲۰ بیمار، کادر درمانی و معمار در بیمارستان های شمس و بین المللی، تبریز و داده های کمی از پرسشنامه لیکرت ۳۸۴ بیمار جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که استفاده از نور طبیعی، فضای سبز و رنگ های ملایم اضطراب مرگ (FOD) را تا ۳۲٪ کاهش می دهد، همچنین طراحی با الگوهای فرهنگی ایرانی و حس مکان (تعلق و خوانایی حس امید را در ۷۰٪ بیماران تقویت کرد. تحلیل اپی ژنتیکی کاهش متیلاسیون DNA مرتبط با استرس را تایید کرد. همبستگی پیرسون (۰.۰۵ > r = ۰.۶۱, p) که نشان دهنده تاثیر زیستی محیط بر سلامت است. مدل پیشنهادی شامل پنج محور است: عوامل کالبدی، نور (آکوستیک)، روانشناختی، معنا (امید فرهنگی، هویت مکان)، حس مکان (تعامل اجتماعی)، و خوانایی (جهت یابی). این مدل از رویکرد دوگانه "by research" (شواهد علمی) و "by design" (خلاقیت فضایی) بهره می برد و قابلیت اجرا در بیمارستان ها و فضاهای خانگی را دارد. نتایج حاکی از آن است که محیط های درمانگر نه تنها استرس و انزوا را کاهش می دهند بلکه کیفیت زندگی را تا ۳۸٪ بهبود می بخشند. پیشنهاد می شود این مدل در مقیاس بزرگتر اعتبارسنجی شده و در طراحی های درمانی آینده مورد استفاده قرار گیرد. این پژوهش بر ضرورت تلفیق علم و هنر در معماری تاکید دارد تا فضاهایی شفابخش برای بیماران سرطانی خلق شود.

کلیدواژه ها:

میلیو تراپی اگزیستانسیالیسم ، معماری درمانگر بیماران سرطانی ، سلامت روان