واکاوی تغییر کاربری خانه های تاریخی به موزه در جهت باززنده سازی (حیات دوباره) نمونه موردی موزه سفال و آبگینه تهران
محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی معماری، عمران، شهرسازی، محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 169
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICACU04_0133
تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1404
چکیده مقاله:
موزه ها به مثابه گنجینه هایی از خاطرات و حافظه بشری به واسطه نمایش نسل های گذشته و آموزش از آن، انسان امروز را به تامل دعوت می کنند. از دیرباز و در جوامع مختلف، صاحبان هویت های گوناگون شیوه های متنوعی را به منظور نمایش این هویت ها در زندگی خود به کار می گرفته اند. تغییر کاربری در بناهای تاریخی و به یادگار مانده از گذشته به نوعی برای حفظ و نگهداری از این آثار صورت می گیرد. تغییر کاربری در این نوع بناها با فعالیت های متنوعی نظیر فرهنگی، آموزشی و... انجام می گیرد. این تحقیق از نوع کیفی بوده و روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است. سوال پژوهش چگونگی تغییر کاربری خانه های تاریخی با حفظ کیفیت فضایی برای تبدیل شدن به موزه و نمونه موردی موزه آبگینه تهران بود. بررسی ها نشان می دهد هر چند تغییر کاربری خانه تاریخی به موزه با چالش هایی مانند تامین منابع مالی، نگهداری صحیح از آثار و مدیریت بازدیدکنندگان مواجه است، اما می تواند فرصت های جدیدی برای توسعه فرهنگی و گردشگری ایجاد کند. تغییر کاربری خانه قوام السلطنه به موزه آبگینه، نشان دهنده اهتمام به حفظ و معرفی میراث فرهنگی ایران است. این اقدام نه تنها به حفظ ساختمان تاریخی کمک کرده، بلکه زمینه ساز ارتباط جامعه با تاریخ و فرهنگ غنی کشور نیز بوده است. به طور کلی کیفیت فضایی موزه آبگینه و سفال تهران از نظر طراحی، چیدمان و امکانات مناسب موجب تبدیل آن به یکی از مقاصد فرهنگی مهم در تهران شده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
راضیه محمد دوست
دانشجو کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
لیلا مدقالچی
دانشیار مهندسی معماری، دانشگاه هنر اسلامی تبریز