رویکرد شاخصه درونگرایی در معماری معاصر ایران در دو دوره قاجار و پهلوی اول

بیان مساله تحولات تدریجی الگوی شکلی و توده فضا- در معماری بناهای مسکونی از دو دوره قاجار و پهلوی اول منجر به حذف بسیاری از کارکرد فضایی خانه و تغییرات در عملکردگرایی منطبق بر سبک زندگی متاثر از فرهنگ مدرنیته شده است. بررسی نمونه خانه های دوره سنت و مدرن از نکته نظر تغییرات در چیدمان کارکردها با رویکرد خوانش پلان و توجه خاص بر مجموعه نظرات نظریه پردازان معماری در خصوص مولفه های تاثیرگذار بر نظم هندسی خانه ایرانی می توان مدل الگوی معماری ایرانی را تبیین نمود. فرضیه پژوهش بسیاری از بناهای تاریخی دوره قاجار از کارکرد فضایی و توده فضا با رویکرد خصوصیات معماری درونگرایی متاثر از شاخصه های دوره سنت پیروی نموده است بررسی نظام هندسی طراحی خانه به سبک ایرانی در بهبود و بازآفرینی رویکردهای طراحی معماری مسکن در دوره معاصر رهنمود خواهد ساخت. هدف پژوهش از آنجایی که آخرین دوره تاریخی تبعیت از الگوی مسکن دوره قاجاریه (سنت) می باشد، لازم است که بررسی مقتضی در خصوصیات معماری و نمونه بناهای مسکونی دوره تاریخی انجام پذیرد. از جمله موارد قابل توجه در مطالعات مربوط، عرصه بندی فضاها و کارکردهای فضایی و بررسی مولفه های نظم هندسی بنا در دوره تاریخی مذکور بوده است بنابراین از اهداف تحقیق می توان به خوانش پلان در سیر تحولات تاریخی معماری سنتی ایران از نظر نظام هندسی و چیدمان فضایی و بازخوانی چیدمان فضایی در مسکن ایرانی از نتایج خوانش پلان بناها و سبک زندگی دوره سنت اشاره نمود. روش پژوهش برای رسیدن به اهداف پژوهش، نیازمند گام های هفت گانه در فرآیند تحقیق بوده است که مراحل تدریجی بصورت جمع آوری داده ها، ابزار مشاهده، خوانش پلان، پرسشنامه، خبرگان، تدقیق نتایج بصورت کمی و کیفی از روش مطالعات کتابخانه ای توصیفی، تحلیلی و استقرایی و قیاسی بهره گرفته شده است.

کلیدواژه ها:

نظم هندسی ، وحدت در ، کثرت کل و جزء ، الگوی شکلی ، الگوی توده فضا