اثر آموزش معکوس بر خودانضباطی دانش آموزان

آموزش معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام آموزشی، با تغییر در ساختار سنتی تدریس، زمینه را برای یادگیری فعال و خودتنظیم دانش آموزان فراهم می سازد. در این روش، دانش آموزان پیش از حضور در کلاس با محتوای آموزشی آشنا می شوند و در کلاس درس به تمرین، بحث و حل مسئله می پردازند. این فرایند موجب می شود که یادگیرندگان به جای دریافت کنندگان منفعل، نقش فعال تری در یادگیری خود ایفا کنند و مسئولیت بیشتری در قبال پیشرفت تحصیلی خود بپذیرند. آموزش معکوس از طریق تقویت مهارت های مدیریت زمان، خودپایشگری و برنامه ریزی فردی، به رشد خودانضباطی دانش آموزان کمک می کند و آنان را برای یادگیری مادام العمر آماده می سازد. شواهد پژوهشی نیز نشان داده اند که این شیوه موجب افزایش انگیزش درونی، تقویت خودکارآمدی و بهبود عملکرد تحصیلی می شود. در نتیجه می توان گفت که آموزش معکوس نه تنها به بهبود فرایند یادگیری و کیفیت آموزش منجر می شود، بلکه ابزاری کارآمد برای پرورش ویژگی های اخلاقی و رفتاری مثبت مانند انضباط درونی و مسئولیت پذیری در دانش آموزان است. به همین دلیل، به کارگیری این رویکرد در مدارس می تواند به عنوان راهکاری اثربخش در جهت ارتقای کیفیت آموزشی و توسعه مهارت های شخصیتی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش معکوس ، خودانضباطی ، یادگیری خودراهبر ، مسئولیت پذیری