سبک تربیت فرزند

تربیت فرزند فرایندی پیچیده، پویا و چندبعدی است که نقش بنیادینی در شکل گیری شخصیت، نظام ارزشی و رفتارهای فرد در طول زندگی ایفا می کند. این فرآیند تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله سبک های فرزندپروری والدین، ساختار و فضای خانواده، بافت فرهنگی و اجتماعی جامعه، و ویژگی های فردی کودک قرار دارد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و بررسی انواع سبک های فرزندپروری شامل سبک های مقتدرانه، مستبدانه، سهل گیرانه و بی توجه است. پژوهش حاضر تلاش دارد تا با بررسی دیدگاه های نظری و یافته های علمی، چارچوبی روشن از سبک های فرزندپروری ارائه دهد و زمینه ساز انتخاب آگاهانه تر شیوه های تربیتی از سوی والدین و مراقبان کودک باشد.مطالعه حاضر از نوع مقالات علمی- مروری است که با بهره گیری از روش توصیفی و گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای انجام شده است. منابع مورد استفاده شامل پایگاه های معتبر علمی همچون ایرانداک، علم نت، سی وی دی کا و سایر داده های علمی مرتبط با حوزه روان شناسی رشد، تعلیم و تربیت و جامعه شناسی خانواده می باشد. تحلیل و تلفیق محتوای پژوهش های پیشین، مبنای اصلی استخراج یافته ها و نتایج مقاله را تشکیل داده است.نتایج نشان داد که نوع رویکرد والدین در تربیت فرزندان تاثیر مستقیمی بر رشد روانی، هیجانی، اجتماعی و تحصیلی کودکان دارد. والدینی که از سبک مقتدرانه استفاده می کنند، معمولا فرزندانی با اعتمادبه نفس، مسئولیت پذیر، و سازگار تربیت می کنند؛ زیرا در این سبک، هم زمان بر حمایت عاطفی و نظم رفتاری تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

تربیت کودک ، سبک مقتدرانه ، مستبدانه ، سهل گیرانه ، بی توجه