رابطه سبک های فرزندپروری با هویت تحصیلی دانش آموزان با میانجی گری خودکارآمدی دانش آموزان روستای سفیده خوان

این پژوهش با هدف بررسی ارتباط انواع سبک های فرزندپروری با شکل گیری هویت تحصیلی دانش آموزان به واسطه گری خودکارآمدی در میان دانش آموزان ابتدایی سفیده خوان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ انجام شده است. شرکت کننده در این پژوهش ۲۶۰ نفر از دانش آموزان ابتدایی سفیده خوان بودند که به صورت نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. داده های آماری پژوهش فوق با مقیاس های منزلت های هویت تحصیلی رحیمی نژاد و همکاران ( ۱۳۹۳)، شیوه های فرزندپروری دیانا بامریند (۱۹۸۲) و زیر مقیاس خودکارآمدی از خرده مقیاس های پرسشنامه انگیزشی برای یادگیری (لوکی و لاتام، ۲۰۱۳) جمع آوری شد. داده های جمع اوری شده بوسیله دو نرم افزار آماری SPSS و AMOS مورد تحلیل قرار گرفت. در ابتدا برازش کدل پیشنهادی بررسی گردید. مدل دارای برازش مطلوبی بود. سپس اثرات مستقیم و غیرمستقیم متغیرهای پژوهش بر هویت تحصیلی بررسی شد. در مجموع تمامی مسیرها به جز مسیر سبک سهل گیرانه بر هویت موفق (۰۵/۰ p>و ۰۱/۰=β)، سبک مستبد بر هویت سردرگم (۰۵/۰ p>و ۰۳/۰=β)، سبک سهل گیرانه بر هویت دنباله رو (۰۵/۰ p>و ۰۱/۰-=β)، خودکارآمدی بر هویت دنباله رو (۰۵/۰ p>و ۰۲/۰=β) و سبک مستبد بر هویت دیررس (۰۵/۰ p>و ۰۵/۰-=β) معنی دار شدند.