نقش تعامل عاطفی معلم دینی با دانش آموزان در افزایش یادگیری مفاهیم اعتقادی

رابطه عاطفی میان معلم و دانش آموز یکی از عوامل کلیدی در فرآیند یاددهی-یادگیری به شمار می رود، به ویژه در دروسی مانند تعلیمات دینی که هدف آن، انتقال مفاهیم اعتقادی، اخلاقی و معنوی است. این پژوهش با هدف بررسی نقش تعامل عاطفی معلم دینی با دانش آموزان در ارتقای یادگیری مفاهیم اعتقادی انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان پایه هشتم و نهم در مدارس دولتی شهر تهران بوده است. داده ها از طریق پرسش نامه محقق ساخته و مصاحبه های نیمه ساخت یافته جمع آوری و تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که تعامل مثبت، محترمانه و همراه با محبت از سوی معلم دینی، سبب افزایش علاقه، اعتماد و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس درس شده و درک عمیق تری از مفاهیم اعتقادی در آن ها ایجاد می کند. بر این اساس، توجه به ابعاد عاطفی در آموزش دینی می تواند به عنوان عاملی موثر در تقویت باورهای دینی نسل نوجوان تلقی شود.

کلیدواژه ها:

تعامل عاطفی ، معلم دینی ، یادگیری ، مفاهیم اعتقادی ، آموزش معنوی