نقش آموزش و پرورش در توسعه پایدار اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی کشور

آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه انسانی، نقشی بنیادین در شکل گیری توسعه پایدار اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ایفا می کند. در این پژوهش تلاش شده است تا نقش کلیدی نظام آموزشی در ارتقاء سرمایه انسانی، گسترش مشارکت اجتماعی و تحکیم بنیان های مردم سالاری بررسی شود. نظام آموزش و پرورش، از بنیادی ترین ارکان نهادهای اجتماعی هر کشور محسوب می شود. در عصر حاضر، توسعه پایدار به عنوان هدف غایی برنامه های توسعه ای، نیازمند پیوندی ناگسستنی با آموزش و پرورش است. توسعه ای که نه تنها بر رشد اقتصادی تاکید دارد، بلکه ارتقاء سطح زندگی، عدالت اجتماعی، حفظ محیط زیست و مشارکت سیاسی مردم را نیز مدنظر قرار می دهد. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق منابع کتابخانه ای و اسناد معتبر گردآوری شده است. نتایج نشان می دهد که سرمایه گذاری در نظام آموزشی می تواند به بهبود کیفیت زندگی، کاهش فقر، افزایش اشتغال، ارتقاء آگاهی های مدنی و مشارکت سیاسی موثر بینجامد. آموزش و پرورش به عنوان یک عامل هم افزا در تقویت ابعاد مختلف توسعه پایدار عمل می کند و توجه به آن می تواند راهگشای برنامه ریزی های کلان کشور باشد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، آموزش و پرورش ، برنامه ریزی ، فرهنگی ، زیست محیطی