نقش ارزشیابی در بهبود یاددهی-یادگیری: مرور رویکردهای مدیریتی و برنامه ریزی درسی

در دهه های اخیر، سنجش و ارزشیابی آموزشی به عنوان ابزاری بنیادین در ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری، جایگاهی محوری در نظام-های آموزشی یافته است. پژوهش ها نشان می دهد که اثربخشی ارزشیابی نه تنها به ابزارها و روش های آن، بلکه به انسجام آن با فرآیند برنامه ریزی درسی و مدیریت آموزشی بستگی دارد. مقاله حاضر با رویکردی مروری، به بررسی مطالعات و دیدگاه های نظری مرتبط با نقش ارزشیابی در بهبود فرآیند یادگیری می پردازد و تلاش دارد تا با تحلیل پیوندهای میان ارزشیابی، برنامه ریزی درسی و مدیریت مدرسه، چارچوبی یکپارچه برای اجرای ارزشیابی موثر پیشنهاد دهد.نتایج مرور نشان می دهد که ارزشیابی زمانی می تواند به بهبود یادگیری منجر شود که در بستر برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر، یادگیرنده محور و در چارچوب مدیریت آموزشی مشارکتی و داده محور اجرا شود. هم چنین، پژوهش ها بر اهمیت استفاده از ارزشیابی-های تکوینی، بازخوردهای سازنده و مشارکت معلمان و دانش آموزان در فرایند سنجش تاکید دارند. در پایان، مقاله با تاکید بر ضرورت بازنگری در سیاست های ارزشیابی در مدارس، پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی و کاربست های عملی در حوزه مدیریت و برنامه ریزی درسی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سنجش ، ارزشیابی ، پیشرفت تحصیلی ، یاددهی- یادگیری ، آموزش و پرورش.