نقش معلمان زیست شناسی در ترویج سواد ژنتیکی در بین نسل نوجوان

با پیشرفت های سریع در حوزه ژنتیک و زیست فناوری، سواد ژنتیکی به عنوان یکی از مهارت های ضروری برای نسل نوجوان مطرح شده است. این نوع سواد، توانایی درک، تحلیل و استفاده آگاهانه از اطلاعات ژنتیکی را شامل می شود که نقش مهمی در سلامت فردی، تصمیم گیری های اخلاقی و مشارکت اجتماعی دارد. معلمان زیست شناسی به عنوان محور اصلی آموزش مفاهیم زیستی در مدارس، نقش کلیدی در ترویج و ارتقای سواد ژنتیکی دارند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و روش های کمی و کیفی، به بررسی نقش معلمان زیست شناسی در ترویج سواد ژنتیکی میان دانش آموزان مقطع متوسطه پرداخته است. یافته ها نشان داد که معلمان دارای دانش پایه ای مناسبی هستند، اما آگاهی و آموزش های تخصصی در زمینه مفاهیم نوین ژنتیکی و پیامدهای اجتماعی آن ها محدود است. همچنین، روش های تدریس سنتی و کمبود منابع آموزشی به روز از مهم ترین موانع در راه ارتقای سواد ژنتیکی دانش آموزان محسوب می شوند. در نتیجه، به روزرسانی محتواهای آموزشی، توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های ضمن خدمت تخصصی و بهره گیری از روش های فعال تدریس به ویژه آموزش مسئله محور و استفاده از فناوری های آموزشی نوین توصیه می شود. این اقدامات می تواند زمینه ساز افزایش درک عمیق تر و نگرش های مثبت نسبت به مفاهیم ژنتیکی در نسل نوجوان باشد.

کلیدواژه ها:

سواد ژنتیکی ، معلمان زیست شناسی ، آموزش زیست شناسی ، نسل نوجوان ، روش های تدریس ، آموزش علوم تجربی.