تحلیل گفتمان انکار نوجوانان بزهکار بر اساس الگوی کوهن

انکار یک مکانیسم دفاعی مشابه سایر انواع مکانیسم های دفاعی مانند فرافکنی و منطقی سازی است. اولین معنایی که از کلام بزهکاران قابل ادراک است انکار می باشد. هدف مطالعه حاضر، تحلیل گفتمان انکار نوجوانان بزهکار بر اساس الگوی کوهن است. پژوهش توصیفی - تحلیلی بوده و ازلحاظ هدف کاربردی و با ترکیب روش های کتابخانه ای و میدانی انجام شده و نوع آن کیفی-کمی است. جامعه آماری این پژوهش نوجوانان بزهکار زندان اهواز هستند که از میان آن ها، ۳۰ نوجوان دختر و ۳۰ نوجوان پسر به روش در دسترس انتخاب شدند. پرونده ها به دلیل مسائل امنیتی و اخلاقی به انتخاب رئیس زندان در اختیار پژوهشگر قرار گرفت. ابتدا مجوز دسترسی به پرونده ها از سازمان زندان ها گرفته شده است. پس از بررسی اولیه پرونده ها، اظهارات موجود در آن ها به دودسته تقسیم شدند: اظهارات زمان بازداشت و اظهارات در دادگاه. اظهارات متهمان، بر اساس تحلیل گفتمان انکار کوهن (۲۰۰۱) در سه سطح انکار تحت اللفظی، انکار تفسیری، انکار ضمنی موردبررسی و تحلیل قرار گرفتند. میزان انکار در سطوح مختلف در بزهکاران نوجوان مقایسه گردیده و تاثیر جنسیت، سابقه زندانی فرد و نوع جرم بر انواع انکار ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در زمان بازداشت بیشترین انکار تحت اللفظی و در زمان دادگاه بیشترین انکار از نوع تفسیری و ضمنی هستند. همچنین، انکار در دختران کمتر از پسران است. در میان انواع جرم ها مجرمان سرقت، بیشتر از بقیه جرم خود را انکار کردند. نتایج به دست آمده از تحقیق می توانند در حوزه های مختلف زبان شناسی بویژه در زبان شناسی جرم نزد سازمان های ذیربط مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

تحلیل گفتمان ، انکار ، نوجوانان بزهکار ، الگوی کوهن ، زندان اهواز