نقش امید به زندگی ، حمایت اجتماعی ادراک شده و سبک زندگی در پیش بینی نگرش مادران به فرزند آوری

ایران طی دهه های اخیر با مسئله ای جمعیتی بنام کاهش شدید باروری مواجه شده است با توجه به حرکت جامعه ایران به سمت مدرنیته و تغییر سبک زندگی افراد سوال اساسی این تحقیق آن است که تغییر در سبک زندگی چه اندازه میتواند نگرش کنشگران در معرض باروری را تحت تاثیر قرار دهد. هدف مقاله حاضر بررسی نقش امید به زندگی، حمایت اجتماعی ادراک شده و سبک زندگی در پیش بینی نگرش مادران به فرزندآوری بود. این مقاله توصیفی- همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه مادران در شهر آستارا در سال ۱۴۰۳، حجم نمونه به تعداد ۱۰۰ نفر انتخاب و روش نمونه گیری به صورت در دسترس از بین مادران مراجعه کننده به مراکز بهداشت درمان در شهر آستارا انتخاب شدند به پرسشنامه های امید به زندگی میلر حمایت اجتماعی زیمت و همکاران، سبک زندگی (LSQ) و نگرش مادران به فرزندآوری زنگنه) و (محمدیان جواب دادند و با نرم افزار SPSS پردازش و تجزیه و تحلیل داده ها انجام شده است. یافتههای مقاله نشان داد که امید به زندگی ابعاد حمایت اجتماعی ادراک شده حمایت اجتماعی از طرف خانواده دوستان افراد مهم زندگی وابعاد سبک زندگی سلامت جسمانی ورزش و تندرستی کنترل وزن و تغذیه پیشگیری از بیماریها سلامت روانشناختی سلامت معنوی سلامت اجتماعی اجتناب از داروها مواد مخدر و الکل پیشگیری از حوادث و سلامت محیطی)در پیشبینی نگرش مادران به فرزندآوری نقش معنی داری دارد با توجه به این یافته ها میتوان نتیجه گیری کرد که اگر مادران میزان امید به زندگی و حمایت اجتماعی ادراک شده بالا و سبک زندگی بهتری داشته باشند نگرش مثبت به فرزندآوری را خواهند داشت و امید به زندگی حمایت اجتماعی ادراک شده و سبک زندگی در جهت افزایش نگرش مادران به فرزندآوری بسیار مهم می باشد.

کلیدواژه ها:

امید به زندگی ، حمایت اجتماعی ، سبک زندگی ، نگرش مادران ، فرزندآوری