نقش مداخلات تربیتی در کاهش افت تحصیلی ناشی از پرخاشگری دانش آموز

پرخاشگری یکی از رفتارهای برونی فرد در جهت ارضا یا بهبود کاستیها و تمایلات اوست که می تواند تاثیرات مخربی بر عملکرد تحصیلی و فضای آموزشی داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بهبود افت تحصیلی ناشی از پرخاشگری دانش آموز الف در پایه ششم الف در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ انجام شده است. مسئله موردی بوده و از نوع تحقیقات کاربردی با روش توصیفی و رویکرد اصلاحی جهت بهبود عملکرد دانش آموز در زمینه درسی و رفتاری صورت گرفته است. برای جمع آوری اطلاعات از مشاهده، مصاحبه، پرسشنامه پرخاشگری ویلیامز و همکاران (۱۹۹۶) و برای تفسیر آن از رویکرد توصیفی تحلیلی استفاده شده است. جهت بهبود راهکارهایی چون نقاشی گروهی، برگزاری جلسه توانمندسازی، کنترل خشم و پرخاشگری و بخشش مسئولیت دادن به دانش آموز، پخش انیمیشن، شرکت در کار گروهی، طراحی و بسازیم درس علوم و برگزاری جلسه آموزش خانواده با حضور سرکارخانم یوسفی مشاور اداره شهرستان انجام شد که در پایان نتیجه مطلوبی در پی داشت. پس از گذشت حدود سه ماه، پیشرفت او در زمینه درسی قابل مشاهده بود و در گفت وگوها مشارکت فعال داشت.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ، پرخاشگری ، دانش آموز