بررسی تاثیر آموزش مهارتهای بین فردی بر بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررس تاثیر آموزش مهارتهای بین فردی بر بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. این مطالعه به صورت توصیفی کاربردی و با روش مداخله ای انجام شد جامعه مورد بررسی شامل دانش آموزان پایه چهارم یکی از مدارس دولتی بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند یک کلاس به عنوان گروه آموزشی انتخاب گردید آموزش مهارتهایی نظیر گوش دادن فعال گفت وگو، همدلی حل تعارض و احترام متقابل طی شش جلسه آموزشی با روشهای فعال و مشارکتی ارائه شد. داده ها از طریق مشاهده مصاحبه های غیررسمی با دانش آموزان و بازخورد معلمان جمع آوری و به صورت کیفی تحلیل شدند نتایج نشان داد که آموزش مهارتهای بین فردی موجب افزایش مشارکت اجتماعی بهبود کیفیت روابط میان دانش آموزان کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و رشد همدلی و احترام متقابل شده است این پژوهش بر ضرورت گنجاندن آموزش مهارتهای بین فردی در برنامه های درسی مدارس تاکید میکند تا از طریق تقویت روابط اجتماعی زمینههای بهبود سلامت روان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

مهارتهای بین فردی ، روابط اجتماعی ، آموزش ابتدایی ، سلامت روان ، آموزش مشارکتی