چگونه توانستم با کشف و پرورش استعدادهای هنری تکتا بیرانوند را از انزوا به تعامل و شکوفایی برسانم؟

این اقدام پژوهی با هدف بررسی و بهبود گوشه گیری اجتماعی و کمرویی دانش آموزی به نام تکتا بیرانوند در پایه هفتم مدرسه مادر (عارفه قدیم) در شهرستان اراک انجام شد. در ابتدا مشاهدات، مستقیم مصاحبه با معلمان و بررسی ارزشیابی های تحصیلی نشان داد که این دانش آموز مشارکت محدودی در فعالیت های کلاسی و گروهی دارد. در زنگهای تفریح اغلب تنهاست و از بیان نظرات خود در کلاس اجتناب می کند. با توجه به علاقه ی او به نقاشی و خوانندگی، راهکارهایی طراحی و اجرا شد که هدف آنها تقویت اعتماد به نفس و افزایش تعاملات اجتماعی او از طریق هنر بود. در مرحله اجرا روش هایی نظیر تشویق به شرکت در مسابقات، نقاشی، دعوت غیرمستقیم به شرکت در فعالیت های گروهی، استفاده از یک دوست حمایتی و جلسات مشاوره ای برای کاهش اضطراب اجتماعی پیاده سازی شد. پس از اجرای این راهکارها تغییرات چشمگیری در رفتار دانش آموز مشاهده شد؛ او در فعالیت های گروهی مشارکت بیشتری داشت، در کلاس درس داوطلب پاسخ گویی شد، و تعاملات اجتماعی او در محیط مدرسه افزایش یافت. ارزشیابی های تحصیلی نیز نشان داد که عملکرد او در دروسی که نیاز به ارائه و تعامل دارند، بهبود یافته است. نتایج این اقدام پژوهی نشان داد که شناسایی استعدادهای دانش آموزان و استفاده از آنها به عنوان ابزاری برای تعامل اجتماعی، می تواند تاثیر مثبتی بر کاهش گوشه گیری و افزایش اعتماد به نفس آنها داشته باشد. در پایان پیشنهاداتی برای تعمیم این روش ها به سایر دانش آموزان کم رو ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

گوشه گیری ، اجتماعی ، کمرویی ، تعاملات اجتماعی ، اعتماد به نفس ، هنر در آموزش ، دانش آموز کمرو