رابطه اضطراب اجتماعی با دلزدگی تحصیلی با نقش میانجی تکانشگری در دانش آموزان دوره ی اول ابتدایی شهرستان جغتای در سال تحصیلی ۰۴-۱۴۰۳

این پژوهش با هدف رابطه اضطراب اجتماعی بر دلزدگی تحصیلی با نقش میانجی تکانشگری در دانش آموزان دوره ی اول ابتدایی شهرستان جغتای در سال تحصیلی ۰۴-۱۴۰۳ صورت گرفت. این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی و همبستگی می باشد. جامعه پژوهش حاضر کلیه دانش آموزان دوره اول ابتدایی اول، دوم و سوم شهر جغتای به تعداد ۲۶۲ نفر بودند که با توجه به جدول مورگان ۱۵۲ نفر از این دانش آموزان به صورت تصادفی طبقه ای نمونه ای را تشکیل دادند. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس دلزدگی تحصیلی (پکران) گوئتز و پری (۲۰۰۲)، پرسشنامه اضطراب اجتماعی (کانر داویدسون چرچیل، شروود فوآ و وسلر ۲۰۰۰) و پرسشنامه تکانشگری (بارات و همکاران ۲۰۰۴) بود. تجزیه و تحلیل داده ها به روش آمار توصیفی (میانگین و درصد) و استنباطی همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد یعنی جهت آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده گردید و برای تحلیل داده ها از نرم افزار spss نسخه ۲۸ استفاده شد. نتایج نشان داد اثر مسیر مستقیم مولفه های پژوهش با توجه به سطح معناداری ۰/۰۰۰ که کمتر از ۰/۰۱ است با ۹۹ اطمینان معنادار است و به عبارتی نقش میانجی تکانشگری در رابطه اضطراب اجتماعی با دلزدگی تحصیلی دانش آموزان تایید می گردد. این رابطه مثبت و مستقیم می باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، اجتماعی ، دلزدگی ، تحصیلی ، تکانشگری