بررسی رابطه آموزشهای مجازی بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول شهر تهران

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه آموزش مجازی در دوران کرونا با خلاقیت دانش آموزان و پیشرفت تحصیلی آنان بود. جامعه می باشد برای تعیین حجم ۱۴۰۱-۱۴۰۲ آماری شامل ۱۵۵۰ دانش آموز مقطع متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی، نمونه ۳۰۸ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای بر اساس جدول کرجسی و مورگان انتخاب شدند. برای جمع آوری پرسشنامه دو پرسشنامه آموزش مجازی کیم) و همکاران (۲۰۰۵) و پرسشنامه خلاقیت عابدی (۱۳۶۳) استفاده داده ها از سه شد همچنین از پرسشنامه برای سنجش پیشرفت تحصیلی نیز استفاده شد تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون در نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که بین آموزش مجازی در دوران کرونا و خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول شهر تهران رابطه معنادار وجود دارد (۰.۰۵>p) ضریب همبستگی بین آموزش

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، خلاقیت ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، تحلیل داده