پیش بینی گرایش به رفتارهای پرخطر بر اساس پایبندی مذهبی در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر قم

هدف پژوهش حاضر پیشبینی گرایش به رفتارهای پرخطر بر اساس پایبندی مذهبی در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر قم بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر قم در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۱۶۷۹۰ نفر بودند که از طریق فرمول کوکران حجم نمونه ۲۱۲ نفر تعیین و به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند برای جمع آوری دادههای مورد نیاز از پرسشنامه پرسشنامه دینداری گلاک و استارک (۱۹۶۵) و مقیاس مقیاس خطرپذیری نوجوانان ایرانی زاده محمدی و همکاران (۱۳۹۰) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین کل مقیاس پایبندی مذهبی با گرایش به رفتارهای پرخطر رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین ابعاد پایبندی ،مذهبی ابعاد پیامدی و مناسبکی قادر به پیش بینی گرایش به رفتارهای پرخطر میباشد.

کلیدواژه ها:

پایبندی ، مذهبی ، گرایش به رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان دختر متوسطه دوم