کاربرد روانشناسی مثبت و تقویت انعطاف پذیری روانی در محیطهای آموزشی و تربیتی مدرن

هدف از این پژوهش بررسی کاربردهای عملی روانشناسی مثبت و راهکارهای تقویت انعطاف پذیری روانی در محیطهای آموزشی مدرن بود. با استفاده از روش مرور نظام مند، ادبیات ۱۳ مطالعه معتبر منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۵ مورد تحلیل قرار گرفت. معیارهای ورود شامل مطالعات تجربی و نیمه تجربی با تمرکز بر محیطهای آموزشی، استفاده از مداخلات مبتنی بر روانشناسی مثبت و اندازه گیری شاخصهای انعطاف پذیری روانی و بهزیستی بود. یافته ها نشان دادند که کاربرد چارچوب PERMA و برنامه های تقویت نقاط قوت شخصیت تاثیرات معناداری بر بهزیستی روانی، انعطاف پذیری روانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته است. مطالعات نشان دادند که دانش آموزان شرکت کننده در برنامه های آموزش مثبت، مهارتهای اجتماعی عاطفی بهتر، سطح پایین تری از اضطراب و افسردگی و توانایی بیشتری در مقابله با استرسهای تحصیلی از خود نشان دادند. همچنین نقش معلمان و ایجاد محیطهای مدرسهای حمایت کننده به عنوان عوامل کلیدی موفقیت شناسایی شدند. چالشهای اجرایی شامل نیاز به آموزش، کادر تامین منابع و تغییر فرهنگ سازمانی بود. نتایج حاکی از پتانسیل بالای این رویکردها برای بهبود کیفیت آموزش و پرورش و تربیت نسلی، شاد، سالم و انطباق پذیر است.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبت ، انعطاف پذیری ، روانی ، محیطهای آموزشی